est to jedyny tak bogaty zbiór wierszy w polskiej liryce, całkowicie poświęcony pięknu i tragedii ziem kresowych. Stanisław Srokowski od lat opisuje dramatyczne dzieje Polaków w opowiadaniach i powieściach. Jednakże w poezji dopiero teraz jawi się jako piewca polskiej duszy, sięgający do najgłębszych pokładów ludzkiej egzystencji. Wywodzi się z głośnej poetyckiej awangardy XX w., zwanej szkołą lingwistyczną i po raz kolejny wnosi do współczesnej literatury nowatorski ton, wzbogacając go oryginalną metaforyką, błyskotliwym obrazowaniem i subtelnym stylem.
Oto jakie opinie wydali wcześniej publikowanym w mediach społecznościowych wierszom pierwsi czytelnicy:
- Dorota Gościńska: „Jestem pod wielkim wrażeniem”.
- Marysia Olech: „Bardzo bolesna poezja, zmusza do refleksji”.
- Joanna Mencel: „Moja dusza krzyczy”.
- Daniel Obrzut: „Chwyta za serce”.
- Blandyna Rosół-Niemirowska: „Bezcenne źródło wiedzy i prawdy”.
- Jan Strządała: „Poruszające głęboko, piękne”.
- Kasia Czernatowicz: „Wstrząsnęły mną”.
- Dr Lucyna Kulińska: „Genialne!”.
- Prof. Dorota Heck z Uniwersytetu Wrocławskiego: „Nowe wiersze Stanisława Srokowskiego przypominają jego szczytowe osiągnięcia artystyczne w poezji XX w”.